جایگاه راز خدا ، پناهگاه دین او ، صندوق علم او ، مرجع حکم او ،
گنجینههای کتابهای او ، و کوههای دین او میباشند ، بوسیله آنها پشت دین
را راست کرد و تزلزلش را مرتفع ساخت . . . احدی از امت با آل محمد
قابل قیاس نیست . کسانی را که از نعمت آنها متنعمند با خود آنها نتوان
هم ترازو کرد ، آنان رکن دین و پایه یقینند ، تند روان باید به آنان ( که
میانه روند ) برگردند و کند روان باید سعی کنند به آنان برسند ، شرائط
ولایت امور مسلمین در آنها جمع است و پیغمبر درباره آنها تصریح کرده است و
آنان کمالات نبوی را به ارث بردهاند ، این هنگام است زمانی که حق به
اهلش بازگشته به جای اصلی خود منتقل گشته است.
نهج البلاغه خطبه 2
ما درخت نبوت و فرودگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و معدنهای
علوم و سرچشمههای حکمتهائیم .
نهج البلاغه خطبه 107
آنان مایه حیات علم و مرگ جهل میباشند ، حلم و بردباریشان ( یا
حکمهائی که صادر میکنند و رایهائی که میدهند ) از میزان علمشان حکایت
میکند ، و سکوتهای به موقعشان از توام بودن حکمت با منطق آنها خبر
میدهد ، نه با حق مخالفت میورزند و نه در حق اختلاف میکنند . آنان
پایههای اسلام و وسائل احتفاظ مردمند ، به وسیله آنها حق به جای خود
برمیگردد و باطل از جائی که قرار گرفته دور میشود و زبانش از بیخ بریده
میشود ، آنان دین را از روی فهم و بصیرت و برای عمل فرا گرفتهاند ، نه
آنکه طوطی وار شنیده و ضبط کرده باشند و تکرار کنند ، همانا ناقلان علوم
فراوانند اما جانبداران آن کمند .
نهج البلاغه خطبه . 237
