اگر تمام عالم را جستجو کنی ، دوستی همچون امام عصر (عج) نمی یابی که :

هرچند به یادش نباشی ،تورا از یاد نبرد؛

هرچند اورا رها کنی ،تو را رها نکند؛

هر چند براو جفا کنی ؛از عطا دریغ نورزد؛

هر چند در حقش دعا کنی ،به درگاه خداوند برایت دعا کند؛

هرچند از او گریزان باشی ؛ از تو روی بر نگرداند؛

هر چند موجبات رنجش او را فراهم کنی ،رنجوری تو را بر نتابد؛

هرچند به او سر بلندی نیفزایی،او سبب افتخار و بزرگی تو باشد؛

اگر از حال او بی خبر باشی ،از احوال تو بی خبر نماند؛

اگر تو حضور او را درک نکنی ، همیشه و هرجا همراه تو باشد؛

اگر از ارتباط با وی خود دادری کنی ،خود به تو پیغام دهد؛

اگر هزاران مرتبه قلبش را شکسته باشی ، باز عذرت را بپذیرد؛

اگر بارهای زیاد نقض میثاق کرده باشی ،راه بازگشت به سویت نبندد؛

اگر تو او را دوست نداری او تو را دوست داشته باشد؛

اگر تو امانت داری شایسته برایش نباشی ،او امین و راز نگه دار تو باشد؛

اگر تو او را یاری نرسانی ،پشتیبان و یاور تو باشد؛

اگر کوچک ترین خدمتت را به رخش کشی ،بزرگترین لطفش را به رویت نیاورد؛

اگر تو حریمش را پاس نداشتی ،او تورا حمایت و محافظت کند؛

اگر تو او را طرد کنی ،او کهف و حصین و پناهگاه امن تو باشد؛

اگر سهم او را از مالت را نپردازی ،باز هم روزی خود را مدیون او باشی؛

اگر تو فرزندی خطاکار و سر به هوا گشتی، او پدری بزرگوار و شفیق باقی بماند؛

اگر تو حق برادریش را ادا نکردی ،او هم چنان برادری مهربان برای تو باشد؛

اگر تو او را در سختی ها تنها گذاشتی ،او در تنگناها و شداید ، رهایی بخش تو باشد؛

...واین ها همه در شرایطی است که هیچ نیازی به تو نداردو به عکس ،تو سراپا نیاز و احتیاج به اویی!

در روایات اهل بیت (ع) آمده است که