با دقت در طریقه اهل بیت (ع) ، در می یابیم که آن بزرگواران تنها با اخلاق کریمه خویش مردم را هدایت نموده و مجذوب دین ساخته اند و پیروان خود را نیز به همین امر دعوت نموده و فرمودند :
مردم را با غیر از زبان های خود بخوانید
یعنی با اخلاق خوب و رفتار نیکوی خود برای آن ها الگو و نمونه باشید.
«کسی که یک مومن را غمگین سازد ، رسول خدا (ص) را دلگیر نموده است و سپس علی (ع) و حسن (ع) و حسین (ع) و دیگر امامان (ع) و به دنبال آن همه عالم را افسرده نموده است .
با دقت در طریقه اهل بیت (ع) ، در می یابیم که آن بزرگواران تنها با اخلاق کریمه خویش مردم را هدایت نموده و مجذوب دین ساخته اند و پیروان خود را نیز به همین امر دعوت نموده و فرمودند :
مردم را با غیر از زبان های خود بخوانید
یعنی با اخلاق خوب و رفتار نیکوی خود برای آن ها الگو و نمونه باشید.
«کسی که یک مومن را غمگین سازد ، رسول خدا (ص) را دلگیر نموده است و سپس علی (ع) و حسن (ع) و حسین (ع) و دیگر امامان (ع) و به دنبال آن همه عالم را افسرده نموده است .
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله ) فرمود :
«خداوند برای برادرم علی (علیه السلام ) فضائلی قرار داده که از شماره بیرون است.
هر کس یکی از فضائل او را بیان و بدان معترف باشد ، خداوند گناهان گذشته و آینده اش را خواهد بخشید و کسی که فضیلتی از او را بنویسد تا وقتی که از آن نوشته اثری باقی است فرشته ها برایش طلب آمرزش می کنند و آنکه به فضائل علی ( علیه السلام ) گوش بسپارد ، خداوند گناهانی را که به وسیله گوش دادن مرتکب شده را می بخشد ، هر کس به نوشته ای در فضیلت علی ( علیه السلام ) نگاه کند گناهانی را که به وسیله چشم انجام داده است مورد آمرزش قرار می دهد.»
پس خوش به حال کسی که او را دوست بدارد و اطاعتش کند و وای بر کسی که او را دشمن بدارد و نافرمانی نماید.
سلام
تا حالا شده از کسی بشنوید که امروزه هم گناه های آدم ها و یا کار های خوبشون روی عالم و چیزهایی که اطراف ماست اثر داره؟مثلا خشک سالی به خاطر گناه مردم یک کشوره یا چیزهایی از این قبیل؟بعد حتما کسی هم پیدا شده که بگه :بابا این حرفها چیه که میزنید؟ این خرافات دیگه چیه؟ ول کنید دنیا دیگه عوض شده و ... .
خوب بهتره که این مساله رو با هم بررسی کنیم و ببینیم که کی درست میگه.این بحث رو باید هم با منطق و هم با احساس و عرفان پی بگیریم.نمی دونم تا حالا شنیدی یا نه که کارهای ما هر صبح و شب به پیامبر (ص) و ائمه (ع) عرضه می شوند و ایشان از کارهای خوب ما خوشحال می شوند و از کارهای ... .
حتما این رو هم قبول داری که تمام عالم از طرف خدا تحت فرمان پیامبر (ص) و ائمه (ع) هستند و در واقع رعیت های ایشان اند.
مطمئنم که این رو هم قبول داری که خوشحالی و بدحالی رعیت های هر اربابی بستگی به خوشحالی و بدحالی اربابشون داره.
حالا می شه گفت که خوشحالی پیامبر (ص) و ائمه (ع) به دلیل کارهای خوب ما باعث خوشحالی تمام نظام آفرینش می شه. پس با این حساب رفتار ما روی محیط اطرافمون اثر داره.
ما باید خدا رو شکر کنیم که ما رو پیرو این بزرگواران قرار داده و شکر این نعمت هم چیزی جز خوشحال نگه داشتن اونها در هر روز و هر شب نیست.
سلام
خواهشا این مطلب رو حتما تا آخر بخونید.
تا به حال شده که از خودتون بپرسید یا اینکه کسی ازتون بپرسه که چرا باید خدا رو عبادت کنیم؟ یا چرا باید اینقدر نماز بخونیم؟ خدا که به این عبادت ها احتیاجی نداره پس چرا به ما دستور داده که این کارها رو انجام بدیم؟
ما میخوایم همین الان و با هم جواب این سوال ها رو بفهمیم . شاید بهتر باشه که اول از همه یک نگاه به خودمون بندازیم و ببینیم که ما کی هستیم . کارمون رو با یک مقایسه ساده شروع می کنیم چون قصد نداریم وارد مباحث فلسفی بشیم. انسان اگه خودشو در برابر یک کوه قرار بده می بینه که از نظر اندازه بیشتر از یک تکه سنگ نیست و همین کوه هم در برابر کره زمین و همچنین کره زمین مثلا در برابر کهکشان راه شیری هیچه. تازه خود کهکشان راه شیری هم در برابر کل دنیا هیچه حالا ببین و قضاوت کن که انسان چه ذره بی مقداریه.
اما وقتی به ارزشی که خدا برای انسان قائل شده فکر کنیم، تازه می تونیم بفهمیم که خدا چقدر ما رو دوست داره همون خدایی که شیطان رو که هزاران سال اون رو عبادت کرده بود، اون شیطانی که دو رکعت نماز به مدت چهار هزار سال (نمی دونم سال زمینی یا غیر زمینی) خونده بود رو چون به همین انسان سجده نکرد از بارگاه خودش بیرون انداخت .
خدا برای انسان ارزش قائل شد و از روح خودش در وجود او دمید.اون رو بالا برد و به مرتبه اشرف مخلوقات و جانشین خودش رسوند.حالا باید یه سوال دیگه هم از خودمون بپرسیم : با این همه لطف پس چرا ما اون طور که باید با خدا نیستیم؟ اونو قبول داریم، می دونیم که هست اما آیا با اون دوست هم هستیم؟
خوب شاید بپرسید که ما نه خدا رو می بینیم و نه شناخت درستی از اون داریم پس چطوری با اون دوست بشیم؟
جواب این سوال رو خدا خودش به ما داده، با قرار دادن انوار رحمت خودش در وجود انسان هایی برگزیده که گل سر سبد همه اون ها اهل بیت اند.ما می تونیم با مراجعه به این چهارده نور الهی یاد بگیریم که چطوری با خدا دوست بشیم.اصلا خود خدا گفته که ما باید با این چهارده نور دوست باشیم تا به اون برسیم.
یه نگاه به سیر زندگی خودمون بندازیم و ببینیم که چقدر خدا از لحظه تولد(وقبل از اون) تا حالا و همین حالا به ما لطف داشته (می دونم که این ها رو همه ما میدونیم ولی لازمه که یه بار دیگه نعمت هاشو در حد توانمون شکر کنیم.)
با این اوصاف آیا شایسته است که از عبادت خدا خسته بشیم؟آیا درسته که از نماز خوندن خسته بشیم؟
اصلا تا حالا فکر کردین که چرا نماز اینقدر تکراری و یکنواخته؟
یه عزیزی می گفت که خدا نماز رو تکراری قرار داد تا بنده هاشو امتحان کنه و ببینه که چه کسانی خدا رو برای دل خودشون و چه کسانی خدا رو برای خود خدا عبادت می کنن. چون انسان از تکرار متنفره و اگه قرار باشه برای دل خودش نماز بخونه ، خیلی زود از نماز خوندن متنفر می شه (خود شما هم تا حالا با خیلی از این افراد سر و کار داشتید).ولی کسانی هم هستند که وقتی سر نماز می ایستند خودشون رو تو بارگاه خدا احساس می کنن، نعمت های خدا رو به خاطر می آرن، نسبت به اون اظهار نوکری می کنن(چرا گفتم نوکری و نگفتم بندگی؟ چون که لفظ "بندگی" خیلی کلیشه ای شده و اثر خودش رو نداره ولی لغت هم معنی اون یعنی "نوکر" هنوز مؤثره) و همه چیز هایی رو که دارند و ندارند رو از اون می دونن، بی ارزشی خودشون رو اگر خدا به انسان نظر لطف نداشت به یاد می آرند و با تمام وجود می گویند :
الحمد لله الرب العالمین الرحمن الرحیم .....
جایگاه راز خدا ، پناهگاه دین او ، صندوق علم او ، مرجع حکم او ،
گنجینههای کتابهای او ، و کوههای دین او میباشند ، بوسیله آنها پشت دین
را راست کرد و تزلزلش را مرتفع ساخت . . . احدی از امت با آل محمد
قابل قیاس نیست . کسانی را که از نعمت آنها متنعمند با خود آنها نتوان
هم ترازو کرد ، آنان رکن دین و پایه یقینند ، تند روان باید به آنان ( که
میانه روند ) برگردند و کند روان باید سعی کنند به آنان برسند ، شرائط
ولایت امور مسلمین در آنها جمع است و پیغمبر درباره آنها تصریح کرده است و
آنان کمالات نبوی را به ارث بردهاند ، این هنگام است زمانی که حق به
اهلش بازگشته به جای اصلی خود منتقل گشته است.
نهج البلاغه خطبه 2
ما درخت نبوت و فرودگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و معدنهای
علوم و سرچشمههای حکمتهائیم .
نهج البلاغه خطبه 107
آنان مایه حیات علم و مرگ جهل میباشند ، حلم و بردباریشان ( یا
حکمهائی که صادر میکنند و رایهائی که میدهند ) از میزان علمشان حکایت
میکند ، و سکوتهای به موقعشان از توام بودن حکمت با منطق آنها خبر
میدهد ، نه با حق مخالفت میورزند و نه در حق اختلاف میکنند . آنان
پایههای اسلام و وسائل احتفاظ مردمند ، به وسیله آنها حق به جای خود
برمیگردد و باطل از جائی که قرار گرفته دور میشود و زبانش از بیخ بریده
میشود ، آنان دین را از روی فهم و بصیرت و برای عمل فرا گرفتهاند ، نه
آنکه طوطی وار شنیده و ضبط کرده باشند و تکرار کنند ، همانا ناقلان علوم
فراوانند اما جانبداران آن کمند .
نهج البلاغه خطبه . 237
