سری احادیث فلاح , احادیثی که در زندگی ما اهمیت دارند

یا رب مرا ببخش

فلاح — Sun, 30 Jan 2011 16:34:57 GMT

یا رب مرا به سلسله انبیا ببخش بر شاه اولیا علی مرتضی ببخش

یا رب گناه من بود از کوه ها فزون جرم مرا به فاطمه ، خیر النسا ببخش

هر کار که کرده ام همه بد بوده و غلط یا رب مرا تو بر حسن مجتبی ببخش

یا رب اگر که جود و سخایی نکرده ام ما را تو بر سخاوت اهل سخا ببخش

یا رب مرا به رحمت بی منتها ببخش یعنی به ساحت حرم کبریا ببخش

حقوق پدر در سخن امام سجاد (ع)

فلاح — Thu, 27 Jan 2011 17:40:12 GMT

حضرت علی بن الحسین امام سجاد علیه السلام در مورد حقوق پدر فرموده اند:

و اما حق پدرت آن است که بدانی که او اصل توست و تو شاخه و فرع او. اگر نمی بود تو نیز نبودی پس هرگاه در خود چیزی دیدی که تو را شادمان ساخت بدان که اصل آن نعمت را از پدر داری و خدای را بر آن سپاس گو و شاکر باش.

رساله حقوق امام سجاد علیه السلام *****

نشانه های اهل دنیا و آخرت

فلاح — Sun, 23 Jan 2011 11:30:59 GMT

بسیاری هستند که از خود می‌پرسند: از کجا بدانیم اهل دنیاییم یا آخرت؟ ایا دنیاگرایان و اهل آخرت نشانه‌ای دارند؟ در روایات بسیاری اوصاف این دو گروه ذکر شده است. یکی از این احادیث قدسی (1) را شیخ حسن بن ابوالحسن بن محمد دیلمی، در کتاب ارشاد القلوب، از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کرده که حضرت فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله، در شب معراج از خداوند سؤال کرد: ... خداوندا! اهل دنیا کدام‌اند و اهل آخرت کدام؟

خداوند فرمود: اهل دنیا کسی است که زیاد بخندد، زیاد بخوابد، زیاد خشمناک بشود، کمتر راضی باشد، به هر کس بدی کند، از او معذرت نخواهد و هر کس از او معذرت بخواهد، آن را قبول نکند. هنگام اطاعت خداوند کسل است؛ ولی موقع ارتکاب گناه شجاع و جری است. آرزوهای دور و دراز دارد، در صورتی که مرگش به وی نزدیک‌تر است. از نفس خود حساب نمی‌کشد، زیاد حرف می‌زند، ولی نفعش به مردم کم است. از خدا نمی‌ترسد، ولی هنگام مشاهده غذا شاد و خندان می‌شود. بدان که اهل دنیا هنگام رفاه و وسعت رزق، خداوند را شکر نمی‌کنند، مردم را به چیزهایی دعوت می‌کنند که خودشان ندارند و بدیهای دیگران را به رخشان می‌کشند.

حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم عرض می‌کند: خداوندا! غیر از این عیبها، ایا در اهل دنیا خوبی هم هست؟ خداوند می‌فرماید: ای محمد! عیوب اهل دنیا زیاد است. در وجود آنها جهالت و حماقت هست و در مقابل کسی که به آنها تعلیم می‌دهد، تواضع نمی‌کنند و در نفس خود خود را عالم می‌دانند؛ ولی آنها در نزد عرفا جاهل‌اند.

ای احمد! اما اهل آخرت؛ سیمای آنها نرم و مهربان است، حیایشان زیاد است، کمتر حماقت دارند، نفعشان به مردم زیاد است و مکر و کیدشان کم، مردم از جانب آنها در امان هستند، ولی خود آنها از مردم رنج می‌برند. سخنانشان سنجیده و حساب شده است. همیشه از خود حساب می‌کشند و به نفس خود رنج می‌دهند و آن را سرزنش می‌کنند. چشمانشان می‌خوابد؛ ولی دلهایشان بیدار است. اغلب از خوف خدا گریه می‌کنند و همیشه به ذکر خداوند مشغول‌اند. وقتی که مردم را کاتبان اعمالشان، غافل می‌نویسند، آنها را ذکرگویان می‌نویسند. در اول استفاده از نعمت خدا را حمد می‌گویند و در آخر هم شکر می‌کنند. همیشه دعای آنها به سوی خداوند صعود می‌کند و سخنان آنها مسموع می‌باشد. ملائکه‌ به وسیله دعای آنان در زیر حجابهای ملکوتی شاد و خرم‌اند.

خداوند دوست دارد همیشه سخنان آنها را بشنود؛ همان طور که پدر از شنیدن صدای فرزندش خوشش می‌اید. حتی در یک چشم به هم زدن هم از خداوند غافل نیستند. نه به طعام زیاد علاقه دارند و نه به زیاد حرف زدن و نه به زیادی لباس. همه مردم در نزد آنها مرده هستند، فقط خداوند است که در نزد آنها زنده است و بخشنده‌ای است که هرگز نمی‌میرد. به کسانی که از آنها روگردان شوند، کرم می‌کنند و هر کس بر آنان رو آورد، محبت بیشتر می‌نمایند. دنیا و آخرت در نزد آنها یکی است ( یعنی آنها دنیا را فقط برای آخرت می‌خواهند). (2)

پی‌نوشتها

1. حدیث قدسی حدیثی است که از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و ایشان از خداوند جل علا برای ما روایت کرده‌اند؛ به تعبیر دیگر حدیث قدسی، آن بخش از سخنان خداوند است که جزء ایات قرآن نیست.

2. کلیات حدیث قدسی، ص 394.

Signs from the world and the hereafter

Many are asking themselves: Where we know from the world or the Hereafter? You have signs of secularism, and from the hereafter? In many narratives anymore these two groups are listed. One of the sacred sayings (1) Bin Abol Hassan Sheikh Mohammed bin Deilami, the book Alqlvb guidance of Hazrat Imam Ali has narrated that the Prophet said: Messenger of Allah and the prophet PBUH, the night ascent of God asked: .. . God! Who are the people from the world and the hereafter, what?

Lord said: People of the world who laugh too much, sleep too much, be angry too, is less pleased, everyone does badly, he would not apologize and everyone wants him to apologize, it's not acceptable. When you obey God is dull, but when sin is brave. Dreams are far away and long, if he is nearer to his death. Nmykshd account of self, too much talking, but usefulness for the people is low. Not afraid of God, but when all food is happy and smiling. People know that when the world prosperity and extent of provision, do not Thank God, inviting people to things they do themselves.
Prophet Muhammad and the prophet PBUH & HP W is: God! Ybha otherwise, whether from the world is good? Allah says: O Muhammad! Defects from the world is big. In their ignorance and stupidity is there in front of someone who teaches them, not humility and self-knows their world, but among them Jahland mystics.

O Muhammad! But from the hereafter; TV they are soft and gentle, Hyayshan much, are less stupidity, usefulness to the people is high and the low cunning, the people are safe from them, but their own people suffer. Their utterances are measured and calculated. Always take care of their own work and self-blame and suffering they are. Sleeps eyes but their hearts are awakened. Most of the fear of God and always cry to mention Mshghvland God. First used in praise of God's blessings and say thanks at the end of their time. They always pray the Lord will rise, and their words be heard. By angels in their prayer under divine Hjabhay Khrmand happy.

He always likes to hear their remarks; as the father of her child enjoy listening to. Even in a Blink of God's time is not neglected. Not much interested in food and not much talking and not much clothing. With all the people in them are dead, only that God is alive and among them Bkhshndhay that never died. Rvgrdan who they are, are cream and everyone I brought them, drawn by affection. World and the hereafter is one among them (ie they want the world just for the hereafter.)

آدم شدن

فلاح — Sat, 22 Jan 2011 13:46:16 GMT

امام علی (ع):

چهار چیز است که به هر کس داده شود خیر دنیا و آخرت به او داده شده است:

راستگویى، اداء امانت، حلال خورى و خوش اخلاقى

پدری با پسری گفت به قهر که تو آدم نشوی جان پدر

حیف از آن عمر که ای بی سروپا در پی تربیتت کردم سر

دل فرزند از این حرف شکست بی خبر از پدرش کرد سفر

رنج بسیار کشید و پس از آن زندگی گشت به کامش چو شکر

عاقبت شوکت والایی یافت حاکم شهر شد و صاحب زر

چند روزی بگذشت و پس از آن امر فرمود به احضار پدر

پدرش آمد از راه دراز نزد حاکم شد و بشناخت پسر

پسر از غایت خودخواهی و کبر نظر افگند به سراپای پدر

گفت گفتی که تو آدم نشوی تو کنون حشمت و جاهم بنگر

پیر خندید و سرش داد تکان گفت این نکته برون شد از در

«من نگفتم که تو حاکم نشوی گفتم آدم نشوی جان پدر»

جامی

شناخت خدا مبنای شناخت وظائف انسان

فلاح — Sat, 22 Jan 2011 11:23:54 GMT

فضای اندیشه را باید از وسوسه و اوهام و تخیلات شیطانی پاک کرد. خلوت دل را باید از لوث وجود پلید دیو زدود، دیو و فرشته نمی توانند همخانه باشند. آنها نه همخوانی دارند ونه همخانگی.

خلوت دل نیست جای صحبت اغیار دیو چو بیرون رود فرشته درآید

انسان نمی تواند طالب مجهول مطلق باشد. کمال انسان در علم و معرفت است. آنهم علوم و معارف ربانی.

کمیل که از خواص و نیکان و یاران امیرالمؤمنین علیه السلام بود، می گوید: آن بزرگوار دست مرا گرفت و مرا به صحرا برد. آنگاه همچون دردمندان دل سوخته آهی جانسوز از دل پراندوه خود برکشید و فرمود:

«یا کمیل بن زیاد، ان هذه القلوب اوعیة فخیرها اوعاها فاحفظ عنی ما اقول لک »:

ای کمیل بن زیاد، این دلها ظرفهای علوم و حقائق و اسرار است و بهترین آن دلها، نگاه دارنده ترین آنهاست. پس آنچه به تو می گویم، از من (بشنو) و در نگاه داری آن کوشا باش.

از این سخن حکیمانه، به خوبی معلوم می شود که ارزش انسان به قلب او و ارزش قلب به این است که ظرف علوم و حقائق و اسرار باشد چرا که همان طوری که گفته اند: شرف مکان به کسی است که درآن، استقرار می یابد، ⁽¹⁾ معلوم می شود که: شرف ظرف هم به مظروف است. ⁽²⁾

گوهر دل را باید از بیرون و درون، از آلودگیها پاک کرد. آلودگی درونی دل، خیالات و وساوس و اوهام و ظنون و پندارها و بدبینی به نظام آفرینش و کژاندیشی و بدسگالی و سوء نیت و پلیدی باطن است و آلودگی برونی آن، رذائل اخلاقی و پلیدی در گفتار و رفتار است. تا دل از رذائل درونی و برونی پاک نشود و انسان در فضائی سالم قرار نگیرد و خانه دل از آنچه مزاحم صفا و پاکی است، جاروب نشود، علوم و حقائق و اسرار درآن راه نمی یابد.

آنگاه که کمیل را به حفظ و نگاه داری حکمت های پرارج خویش سفارش می کند، می فرماید:

«الناس ثلاثة: فعالم ربانی و متعلم علی سبیل نجاة و همج رعاع ». ⁽³⁾

مردم سه دسته اند: عالم ربانی و آموزنده ای که بر راه نجات و رهائی است و مگسان کوچک و ناتوان

منابع مقاله:

فصلنامه مکتب اسلام، شماره 3، دکتر احمد بهشتی؛

مورچه و سلیمان نبی (ع)

فلاح — Sat, 22 Jan 2011 11:20:16 GMT

روزی حضرت سلیمان (ع ) در کنار دریا نشسته بود،

نگاهش به مورچه ای افتاد که دانه گندمی را باخود به طرف دریا حمل می کرد.

سلیمان (ع) همچنان به او نگاه می کرد که دید او نزدیک آب رسید.

در همان لحظه قورباغه ای سرش را از آب دریا بیرون آورد و دهانش را گشود.

مورچه به داخل دهان او وارد شد و قورباغه به درون آب رفت.

سلیمان مدتی در این مورد به فکر فرو رفت و شگفت زده فکر می کرد.

ناگاه دید آن قورباغه سرش را از آب بیرون آورد و دهانش را گشود.

آن مورچه آز دهان او بیرون آمد، ولی دانه ی گندم را همراه خود نداشت.

سلیمان(ع) آن مورچه را طلبید و سرگذشت او را پرسید.

مورچه گفت :

" ای پیامبر خدا در قعر این دریا سنگی تو خالی وجود دارد و کرمی در درون آن زندگی می کند.

خداوند آن را در آنجا آفرید او نمی تواند از آنجا خارج شود و من روزی او را حمل می کنم.

خداوند این قورباغه را مامور کرده مرا درون آب دریا به سوی آن کرم حمل کرده و ببرد.

این قورباغه مرا به کنار سوراخی که در آن سنگ است می برد و دهانش را به درگاه آن سوراخ می گذارد

من از دهان او بیرون آمده و خود را به آن کرم می رسانم و دانه گندم را نزد او می گذارم و سپس باز می گردم

و به دهان همان قورباغه که در انتظار من است وارد می شود او در میان آب شنا کرده مرا به بیرون آب دریا

می آورد و دهانش را باز می کند و من از دهان او خارج میشوم."

سلیمان به مورچه گفت :

"وقتی که دانه گندم را برای آن کرم میبری آیا سخنی از او شنیده ای ؟"

مورچه گفت آری او می گوید :

ای خدایی که رزق و روزی مرا درون این سنگ در قعر این دریا فراموش نمی کنی رحمتت را نسبت به بندگان با ایمانت فراموش نکن

و چون انسان را نعمت بخشیم روى برتابد و خود را کنار کشد و چون آسیبى بدو رسد دست به دعاى فراوان بردارد

سوره فصلت - آیه 51

نفس اماره

فلاح — Sun, 25 Jul 2010 12:47:14 GMT

رام‏ کردن و مطیع ساختن احساسات اماره بشر از عهده هر قوه و قدرت دیگر خارج‏
است ، هر قوه و قدرت دیگر مقهور و آلت هوا و هوس بشر واقع می‏شود ،
خواه آنکه آن قدرت زور باشد و یا علم و یا چیز دیگر . وقتی که " علم و
مال و منصب و جاه و قران فتنه آرد در کف بد گوهران " و همه اینها به‏
منزله آلت قتاله و تیغی بوده باشد که در کف زندگی مست بدهیم پس باید
فکر دیگری کرد . رام کردن و مطیع ساختن سرکشیها و طغیانهای نفسانی بر ضد
عقل و اخلاق کار عقل و تدبیر نیست . به قول مولوی :

کشتن این ، کار عقل و هوش نیست

شیر باطن سخره خرگوش نیست

دوزخ است این نفس و دوزخ اژدهاست

کو به دریاها نگردد کم و کاست

هفت دریا را در آشامد هنوز

کم نگردد سوزش آن خلق سوز

عالمی را لقمه کرد و در کشید

معده‏اش نعره زنان هل من مزید

یاد خدا ، تنها مایه آرامش جان

فلاح — Mon, 19 Jul 2010 11:11:41 GMT

ایمان هم یکی از حوائج فطری و تکوینی ماست و بلکه بالاترین حاجت‏
ماست و هر وقت به سرچشمه ایمان و معنا رسیدیم و نور خدا را مشاهده‏
کردیم و خدا را در روح خود و جان خود دیدیم و مشاهده کردیم آنوقت است که معنای‏
سعادت و لذت و بهجت را درک می‏کنیم . قرآن کریم می‏فرماید : " بدان که‏
تنها با ذکر خدا و یاد خداست که جان آرام می‏گیرد و قلب احساس آسایش‏
می‏کند " . علی علیه السلام می‏فرماید : " خداوند ذکر خودش و یاد خودش‏
را مایه جلا و روشنی دلها قرار داده ، به این وسیله گوش ، باز و چشم ،
بینا و دل ، مطیع و آرام می‏گردد " .

بردگان و آزادگان

فلاح — Sat, 17 Jul 2010 12:54:33 GMT

علی علیه السلام می‏فرماید : " دنیا خواه ناخواه منزلگاهی است برای بشر
که چند صباحی در آن زندگی می‏کند و می‏رود " . بعد می‏فرماید : " ولی مردم‏
در این دنیا دو دسته‏اند : یک دسته به بازار این جهان می‏آیند و خودشان را
می‏فروشند و برده می‏سازند ، دسته دوم مردمی هستند که خود را در این بازار
می‏خرند و آزاد می‏سازند "

نهج البلاغه ، حکمت . 133

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

نماز و شیعه

فلاح — Tue, 04 May 2010 16:39:29 GMT

علاّمه سیّد محمّد حسین طباطبائى ؛ فرمود:
کربن معتقد بود که در دنیا یگانه مذهب زنده و اصیل که نمرده است مذهب شیعه است .
روزى به هانرى کربن گفتم : در دین مقدّس اسلام تمام زمینها و مکانها بدون استثناء محل عبادت است ، اگر فردى بخواهد نماز یا قرآن بخواند یا سجده کند یا دعا کند در هر جا مى تواند، بنابراین اگر فردى از مسیحیان در وقتى از اوقات حالى پیدا کرد مثلاً در نیمه شب در خوابگاه منزل خود است و خواست خدا را بخواند چه مى کند؟ او باید صبر کند تا روز یکشنبه ، کلیسا را باز کنند، این معنى قطع رابطه بنده است با خدا.
در پاسخ گفت : بلى این اشکال در مذهب مسیحیت هست .
همچنین روزى به کربن گفتم : اگر در دین مقدس اسلام ، انسان حاجتمند حالى پیدا کند، طبق همان حال و حاجت خدا را مى خواند امّا در دین مسیح ، خدا اسماء حسنى ندارد اگر شما مثلاً حالى پیدا کردید چه خواهید کرد؟! در پاسخ گفت : من در مناجاتهاى خود صحیفه مهدّویه علیه السّلام را مى خوانم . کربن کراراً صحیفه سجّادیه را مى خواند و گریه مى کرد.